Tudalen:Cofiant Hwfa Môn.djvu/50

Gwirwyd y dudalen hon
Mae'r haul yn tywyllu!
Mae'r mellt yn goleuo!
Mae'r wybren yn crynu!
Mae'r dyfnder yn rhuo!
Mae mellten ar fellten!
Mae taran ar daran!


Mae Duw yn dirgrynu
Colofnau pedryfan!
Mae'r ddaear ar drengu!
Mae'r nefoedd yn syrthio!
Arswyded y bydoedd!—
MAE DUW'N MYNED HEIBIO!

(I. tud. 34—5.)

Dyna Ystorm berffaith, a Duw yn ei marchog!

Mewn darn cryf arall ar Y Cleddyf," terfynnir fel hyn:

Rhyw ddigorph ysbryd fel drychiolaeth ddaeth
I fwngial yn fy nghlust y syniad hwn :—
"Ystyria synllyd ddyn, wrth wel'd y CLEDD
Yn lleipio moroedd gwaed, gan duchan moes,
Nad yw ei nwydol wanc a'i danllyd får
Ond syched tafod damniol gythraul mud!"
(I. tud. 38.)

Syniad ofnadwy, onidê—Hwfä-aidd felly.

Ac yn y darn ar "Y Fagnel," disgrifia'r haul yn rhedeg drwy y nef ar—lwybr o dân"; ac yna:—

O ogof melldith yn ystlysau'r graig
Y llwybrai dynol ellyll tua'r maes,
Lle gwibiai dreigiau rhyfel yn eu bâr
Gan ruddfan am yr awr i sugno gwaed
O bwll calonau dewrion cryfaf byd.

A syndod y byd!—y mae Magnel Hwfa, wedi ei—

Chloddio gan ryw gryfion ddieifl
O ddanedd creigiau diffaeth affwys ddofn;
A thrwy ffwrneisiau melldith ffurfiwyd hi
I arllwys soriant barnol ar y byd.
Y gwaeau erchyll geulent yn ei bru,
Gan dwchu ar eu gilydd trwy y gwres;
Ac yn ei cheudod llechai angau blwng,
Gan fud ymborthi ar elfenau brad.
(I. tud. 215.)