Tudalen:Gwaith-Gwilym-Hiraethog-CyK.djvu/61

Gwirwyd y dudalen hon

Llais ei gerdd, felusgerdd
lon, Ymlid ofid o Eifion;
Cana fel hedydd ceinwych,
Uwch ben yn y wybren wych,
Neu geiliog bronfraith gwiwlon,
O'r dail fry ar dal y fron,
Ei awen, hon yn ei henaint,
Iraidd yw heb arwydd haint;
Eos yw—pan dery sain
Beroriaeth byw arwyrain,
Arwydd i'r adar ereill
Dewi, a'n llesg dawn y lleill.
Am un waith, minnau euthum
Drwy Ardd[1] y bardd, ar dro bum:
Gardd awen, a'i gwyrdd wiail,
Ni bu un ardd hardd o'i hail.
Eirian law yr awen lwys
Fu'n brodiaw 'r fwyn baradwys.
Lluosog ceir llysiau cain,
A blodau wyneb lydain;
Rhosynau aml—liwiau 'n lwys,
Urddolant yr ardd wiwlwys:
Coedlwyni caead lawnion,
Irion, heirdd, a geir yn hon;
Ac adar lu, mwynwar mân,
Ar gangen yn per gyngan;
Ac o'r tewfrig lle trigant,
Ein swyno ni â'u sain wnant.
Difyr yw gweled Dwyfach,
Esgud wedd, a'i physgod iach,
Yn chwarae rhwng ei cherrig,
Hynaws ddull, heb un naws ddig.

  1. "Gardd Eifion," gwaith barddonol R. ab Gwilym Ddu. Cyfeirir at y cywydd sydd ynddi,—"Myfyrdod y bardd ar lan Dwyfach."